Submitted by: De BuitenlandBeurs

“Ik zat niet in die competitieve mallemolen van de Amerikaanse studenten”

Geïnspireerd door films en series had Liesbet Claessen op haar veertiende al een American Dream, ze wilde graag naar de Verenigde Staten. Afgelopen jaar leefde en studeerde ze op de campus van de Law School van de University of Michigan, en zag hoe competitief de Amerikaanse studenten zijn.

Als je geen sportfan bent dan is The Big House geen logische plek om te zijn. Toch belandde rechtenstudent van de Université Libre de Bruxelles Liesbet Claessen met een paar medestudenten in het reusachtige American Football-stadion van het team van de University of Michigan, een van de grootste stadions in de wereld. “Ik snapte niets van het spel, maar dat maakte niet uit. Zoveel mensen bij elkaar, zingend en drinkend. Alles draait op zo’n dag om de wedstrijd, en het normale leven op de campus komt tot stilstand. Ik voelde de samenhorigheid, dat maakte indruk”, zegt ze.

Liesbet deed in 2017 een onderzoeksmaster rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en volgde een aantal vakken aan de Law School in Michigan. Ook werkte ze er aan haar onderzoeksscriptie. Ze bekent dat Michigan niet haar eerste keus was. Eigenlijk wilde ze naar New York, maar het is erg moeilijk om daar een plaats te bemachtigen. “Achteraf geloof ik dat Michigan misschien wel een betere keus was. Het is niet zo duur als New York en veel kleiner en overzichtelijker”, zegt ze. “Ik woonde en studeerde in Ann Arbor, een stadje op ongeveer een half uur van Detroit. Er zijn veel restaurants en café’s, je kunt naar lezingen en uitstapjes. Bijna alles draait er om de universiteit, er wonen vooral studenten en professoren.”

Mallemolen

Al snel zag Liesbet verschillen tussen de Amerikaanse studenten en die in België. Studenten maken lange dagen en de onderlinge competitie lijkt groter dan hier. “Dat heeft mede met het puntensysteem op de Amerikaanse universiteiten te maken”, zegt ze. “Zeker het eerste jaar zijn hoge punten belangrijk. Daarmee krijg je een goede stage en uiteindelijk een goede baan. Ik merkte dat studenten elkaar meer als concurrent dan als collega beschouwen. Natuurlijk helpt het ook niet dat ze zo veel betalen om te kunnen studeren. Als bezoeker had ik daar overigens niet zo’n last van, ik zat niet in die competitieve mallemolen van de Amerikaanse studenten.”

Hard werken zit de Amerikaan in het bloed en er is bewondering voor mensen die lange dagen maken, aldus Liesbet. Maar dat eist zijn tol. Wat doe je als je een burn-out krijgt in een land dat op het eerste gezicht niet uit lijkt te blinken in sociale zekerheid? Dat was een deelonderwerp van een onderzoeksscriptie die Liesbet in Amerika schreef.

“Ik heb gekeken naar de vergoedingen die werknemers krijgen na arbeidsongevallen of bij beroepsziekten”, zegt ze. “Veel mensen denken dat je in de Verenigde Staten slechter af bent, maar dat hoeft niet. Ik vond juist dat werkgevers – in ieder geval in Michigan – goede regelingen hebben en in die zin genereus voor werknemers zijn. Ook hoeven werknemers soms nauwelijks te bewijzen dat de ziekte te wijten is aan het werk en recht hebben op de bijhorende vergoeding.”

College-bubble

Het waren niet alleen maar de collegebanken of de bibliotheek die Liesbet zag. De week van Thanksgiving – wanneer alle Amerikanen naar hun familie gaan – was een minivakantie met de voornamelijk internationale studenten die achterbleven op de campus. En met familie en vrienden bezocht ze de Niagarawatervallen en Florida. Dat reizen leverde een gevarieerd beeld van het land op. “Je kunt de Verenigde Staten niet over een kam scheren, de verschillen in het land zijn groot. Mensen uit verschillende regio’s staan anders in het leven. Dat zit hem in fundamentele dingen, bijvoorbeeld hoe ze tegen het klimaat aan kijken, hoe belangrijk ze werk vinden of waar ze op stemmen. Ik zat zelf in een erg liberaal en welvarend deel van het land, maar iets verderop heb je de arme buitenwijken van Detroit. Daar zijn we geweest en hebben vrijwilligerswerk gedaan tijdens de Community Service Day van de universiteit. Je merkt dat je in een volledig ander Amerika bent.”

Nu Liesbet terug is in België heeft ze inmiddels twee stages gelopen bij een groot internationaal advocatenkantoor, een plek waar ze later graag zou werken als advocaat. Ze merkt dat zulke grote kantoren vaak vragen naar buitenlandervaringen. “Talenkennis vinden ze belangrijk, en bedrijven laten graag zien dat ze de studenten van de beste internationale universiteiten in huis hebben”, zegt ze.

“Wat ik zelf vooral heb geleerd? Ik denk om zelfstandiger te zijn, bovendien moet je best wat dingen regelen. Je moet een beurs aanvragen, een motivatiebrief schrijven. Tot slot was de aanraking met een andere cultuur erg waardevol.” Ze zou een studieperiode in het buitenland zeker aanraden, maar heeft wel een advies. “Ik ken meerdere mensen die bewust niet voor een buitenlandervaring kozen, omdat ze bijvoorbeeld vrienden en familie niet wilden missen. Dan moet je realistisch zijn en het misschien niet doen. Je weet dat je heimwee gaat krijgen. Daar had ik gelukkig geen last van, ik geloofde dat ik dit kon.”

Add new comment